Komentarz walutowy: Jastrzębi Bank Japonii to za mało. Dlaczego jen pozostaje słaby?

Bank Japonii przeszedł w fazę, o której przez niemal 14 lat mógł tylko marzyć, ogłaszając, że inflacja bazowa osiągnęła cel 2 proc. i zapowiadając czujność wobec ryzyka jej przestrzelenia. A mimo to jen oddał poranne zyski i pozostaje słaby w okolicach 157,6 za dolara. To pozorny paradoks, który najlepiej oddaje obecne położenie japońskiej waluty. BoJ stara się brzmieć jastrzębio, ale w obecnych realiach to wciąż za mało, by uruchomić wielką falę umocnienia jena.

Jastrzębi zwrot, który rynek zna już na pamięć

Komunikat BoJ był bez wątpienia najbardziej zdecydowany od lat. Bank utrzymał stopę na poziomie 1,25 proc., ale podniósł prognozy inflacji bazowej, uznał, że długoterminowe oczekiwania cenowe oscylują wokół 2 proc., a w zaskakującym ruchu przyspieszył sprzedaż funduszy ETF ze 330 do 860 mld jenów rocznie od stycznia. Jastrzębi członek zarządu Takata po raz kolejny zgłosił zdanie odrębne, proponując podwyżkę do 1,5 proc. To wszystko potwierdza, że BoJ dołączył do grona Fedu i EBC, które również rozważają podwyżki w obliczu ryzyk inflacyjnych płynących z boomu na sztuczną inteligencję i szoku energetycznego po wojnie w Iranie. Problem w tym, że rynek doskonale zna ten kierunek i w dużej mierze już go wycenił. Kontrakty swap wyceniają około 56 proc. szans na podwyżkę w grudniu, a większość analityków spodziewa się stopy docelowej w okolicy 1,75 do 2 proc. osiągniętej na koniec 2027 roku. Skoro ścieżka jest powszechnie oczekiwana, sam potwierdzający ją komunikat nie dostarcza waluty nowego, zaskakującego impulsu do aprecjacji.

Dlaczego jastrzębi ton to wciąż za mało dla jena

Złożą się na to trzy powody, które razem tłumaczą brak silniejszej reakcji. Po pierwsze, implikowana ścieżka zacieśniania jest rozciągnięta daleko w przyszłość, bo kolejny realny ruch rynek widzi dopiero przy przełomie roku, a kolejne stopniowo w kolejnych kwartałach 2027 r. Tak odległe i rozłożone w czasie podwyżki nie są w stanie nadrobić przepaści w dochodowości wobec dolara tu i teraz. Po drugie, inflacja dopiero co formalnie weszła w cel, więc BoJ mówi raczej o jego utrzymaniu i zakotwiczeniu niż o walce z rozpędzonym wzrostem cen, co z definicji przemawia za ostrożnym, a nie agresywnym tempem działania. Sam Ueda studził oczekiwania, podkreślając, że nie byłoby właściwe zobowiązywać się z góry do podwyżek co kilka miesięcy, a tempo będzie zależeć od danych. Po trzecie i najważniejsze, bank po prostu nie może pozwolić sobie na nadmierny jastrzębizm, bo japońska gospodarka ma swoje liczne słabe punkty. Rosnące ceny zaczynają ciążyć konsumpcji gospodarstw domowych, które przez pokolenia nie doświadczyły powszechnych podwyżek, a tło rynkowe pozostaje kruche. W takim otoczeniu zbyt szybkie zacieśnianie groziłoby zdławieniem wychodzącego z deflacji ożywienia, dlatego Ueda świadomie zachowuje elastyczność i każde posiedzenie pozostawia otwarte.

Czego oczekiwać po jenie w najbliższych tygodniach

Dla USD/JPY rysuje się obraz waluty uwięzionej między dwiema siłami. Z jednej strony stopniowe, realne zacieśnianie BoJ i deklarowane przyspieszenie redukcji bilansu tworzą fundamentalne podłoże pod mocniejszego jena w dłuższym horyzoncie. Z drugiej strony dopóki różnica w stopach wobec dolara pozostaje tak duża, a Fed nie spieszy się z cięciami, carry trade wciąż działa na niekorzyść japońskiej waluty. Obraz techniczny to potwierdza, bo kurs utrzymuje się w okolicach 157, poniżej czerwcowo-lipcowych szczytów przy 164, ale wciąż wyraźnie wyżej niż wrześniowe dołki, oscylując wokół długoterminowej średniej. Kluczowa pozostaje strefa oporu w rejonie 158-159, czyli wyraźnego klastra wolumenowego z pierwszej połowy roku, której trwałe pokonanie otworzyłoby drogę w stronę szczytów, a dopiero zejście pod wsparcia sygnalizowałoby, że jen zaczyna odzyskiwać inicjatywę. Potencjał do gwałtownej, jednorazowej aprecjacji jena jest dziś ograniczony, bo brakuje zaskakującego katalizatora.

Mateusz Czyżkowski

Analityk Rynków Finansowych XTB