Handel akcjami CFD i tradycyjne inwestowanie w akcje mają kilka kluczowych różnic. W przypadku inwestowania w akcje, inwestor staje się ich właścicielem. Handlując CFD inwestorzy zawierają kontrakt z brokerem, który pozwala im na otrzymanie lub zapłacenie różnicy w cenie pomiędzy otwarciem a zamknięciem transakcji. Jedną z kluczowych różnic między tymi dwoma metodami handlu jest depozyt zabezpieczający oraz obecność dźwigni finansowej. Wybierając CFD, inwestor może otwierać pozycje, których wartość przekracza zainwestowany kapitał. Może to potencjalnie zwiększyć zyski z inwestycji, ale również przyczynić się do głębokich strat w przypadku błędnej oceny przyszłego kierunku zmian na rynku. Wykorzystanie dźwigni finansowej nie jest możliwe w przypadku tradycyjnego handlu akcjami, w którym pełna kwota zakupu akcji musi być zapłacona z góry. Kontrakty CFD pozwalają również inwestorom na krótką sprzedaż akcji, co oznacza, że mogą oni zyskać na spadku cen, co nie jest możliwe w przypadku tradycyjnego handlu akcjami. Należy jednak pamiętać, że inwestowanie w CFD na akcje jest bardziej ryzykowne niż inwestowanie w tradycyjne akcje.

Handlując akcjami CFD inwestor może wykorzystać dźwignię finansową, która pozwala na zawieranie transakcji na kwoty znacznie wyższe niż faktycznie zainwestowany kapitał. Pomnaża ona siłę nabywczą kapitału zdeponowanego na rachunku, pozwalając na zawieranie transakcji przekraczających wartość depozytu zabezpieczającego. Dźwignia finansowa może zwiększyć potencjalne zyski z inwestycji, ale również zwiększa ryzyko straty w przypadku błędnej oceny sytuacji na rynku.

Tak, za pomocą CFD można dokonywać krótkiej sprzedaży akcji. Kontrakty na różnice kursowe pozwalają spekulować zarówno na wzrost, jak i na spadek cen, poprzez długie pozycje (kupno) na akcje, co do których oczekuje się wzrostu wartości lub krótkie pozycje (sprzedaż) akcji, co do których oczekuje się spadku wartości.