Komentarz giełdowy: Między rekordami i regulacjami

Rynki nieustanie muszą w ostatnim czasie dyskontować kolejne zmiany geopolityczne oraz wpływ wydatków wojskowych na rynki. Skala tych wydatków potwierdza, że siła militarna staje się nieistotnym komponentem prowadzenia polityki, ale jej fundamentem. To wspiera wyceny firm zbrojeniowych, jednak towarzyszące temu sygnały polityczne dotyczące możliwych ograniczeń dywidend oraz skupu akcji własnych zmieniają percepcję ryzyka w sektorze. Inwestorzy zaczynają traktować przepływy gotówkowe nie jako własność akcjonariuszy, lecz jako element negocjacji z państwem. To podważa dotychczasowe modele wyceny oparte na regularnych wynagrodzeniach dla akcjonariuszy. 

Uwagę przyciągać może też spadający deficyt handlowy USA. Na pierwszy rzut oka to informacja pozytywna, często interpretowana jako dowód poprawy równowagi zewnętrznej. W praktyce jednak struktura tego spadku ma większe znaczenie niż sam wynik. Poprawa wyniku handlowego to kwestia zwiększenia eksportu, a nie redukcji zależności rynku od partnerów zagranicznych. Sam eksport wspierany jest natomiast przez deprecjacje amerykańskiej waluty, a nie poprawę modeli biznesowych. 

Rynek metali szlachetnych pozostaje wyjątkowo niestabilny. Część uczestników rynku traktuje metale jako zabezpieczenie przed inflacją, inni jako ochronę przed ryzykiem geopolitycznym, a jeszcze inni reagują głównie na zmiany realnych stóp procentowych. Różne grupy inwestorów patrzą w różne strony, aktywa tak skrajnie różne wyceniane są przez pryzmat pojedynczych trendów. W tle pozostają duże pieniądze, korekty i wzrosty na rynku stają się coraz częstsze i coraz bardziej gwałtowne. 

Niepewność ta jest wzmacniana przez wydarzenia w sektorze technologicznym. Decyzja Chin o wycofywaniu się z zakupów zaawansowanych procesorów pokazuje, jak szybko mogą zmieniać się globalne łańcuchy popytu. Rynek, który jeszcze niedawno zakładał trwałość wysokiego zapotrzebowania, musi dziś uwzględniać ryzyko nagłych zwrotów wynikających z polityki, regulacji lub geostrategii. To przypomnienie, że w obecnym cyklu żadna teza inwestycyjna nie ma charakteru trwałego.

Ciekawym sygnałem z obszaru polityki pieniężnej, ale również i marko-ekonomii jest wprowadzenie przez nowojorski oddział banku centralnego nowego wskaźnika napięcia na rynku pracy. Sam fakt jego powstania można odczytywać jako przyznanie, że dotychczasowe miary bezrobocia nie oddają w pełni realnej sytuacji. Wskaźniki ilościowe coraz słabiej opisują jakość zatrudnienia, presję płacową i realną dostępność pracy. Dla rynku to sygnał, że bank centralny może w przyszłości opierać decyzje na szerszym zestawie danych, co zwiększa niepewność co do ścieżki stóp procentowych.

Na tym tle polski rynek akcji pozostaje pod wyraźną presją. Decyzje dotyczące nowych taryf energetycznych uderzają bezpośrednio w spółki z sektora, obniżając ich oczekiwane marże i zdolność inwestycyjną. Efekt ten szybko rozlewa się na cały indeks, ponieważ energetyka pełni funkcję barometru regulacyjnego ryzyka. Kapitał zagraniczny reaguje ostrożnością, a lokalni inwestorzy ograniczają ekspozycję, czekając na większą przewidywalność otoczenia. W rezultacie giełda pozostaje zakładnikiem decyzji administracyjnych, a nie fundamentalnej poprawy wyników spółek.

Kamil Szczepański 
Młodszy Analityk Rynków Finansowych XTB