Czego jeszcze może nam zabraknąć z Zatoki Perskiej❓

Nawet osoby niezwiązane z rynkiem finansowym zdają sobie sprawę z tego, jak ważna jest Zatoka Perska dla rynku węglowodorów, które wciąż odgrywają częściową lub bezpośrednią rolę w większości łańcuchów dostaw niezbędnych do funkcjonowania gospodarki.

Uczestnicy rynku zainteresowani rynkiem surowcowym oraz świadomi mniej oczywistych zależności wiedzą też, że cieśnina Ormuz jest „wąskim gardłem” szczególnie istotnym dla bardziej specjalistycznych rodzajów paliw, takich jak paliwo lotnicze, ale również np. dla aluminium.

Nie jest to jednak koniec listy surowców i towarów, których duża część światowej podaży przechodzi przez cieśninę Ormuz, towarów często niepozornych, jednak absolutnie niezbędnych dla funkcjonowania całych branż, a nawet sektorów gospodarki.

Nawozy i logistyka

Kraje Zatoki Perskiej (GCC) odpowiadają za 30–40% światowej produkcji mocznika oraz amoniaku. Chemikalia te mają ogromne znaczenie w wielu branżach, jednak jednym z najważniejszych zastosowań jest ich rola jako nawozów. Liderami produkcji wspomnianych związków są głównie Rosja, Polska oraz właśnie kraje Zatoki Perskiej.
Istotna różnica polega jednak na tym, że zarówno Rosja, jak i kraje GCC są w pełni samowystarczalne, jeśli chodzi o gaz ziemny, który jest niezbędny do produkcji tych produktów. Polska natomiast potrzebuje importowanego wsadu surowcowego.
Mocznik jest również głównym składnikiem tzw. selektywnych reduktorów katalitycznych, popularnie znanych jako "AdBlue". Ten dodatek do paliwa ma fundamentalne znaczenie dla transportu drogowego w Unii Europejskiej.

Siarka

Gaz ziemny oraz jego półprodukty to nie jedyne kluczowe dla produkcji nawozów dobra eksportowe z Zatoki. Najprostszym sposobem pozyskiwania siarki w ilościach przemysłowych jest odsiarczanie paliw kopalnych, w związku z tym, w sposób naturalny, to właśnie Arabia Saudyjska odpowiada w pojedynkę za ponad 70% światowego eksportu.
Siarka nie jest jednak istotna wyłącznie w produkcji nawozów, używa się jej także np. przy wytwarzaniu wielu wyrobów farmaceutycznych. Najpowszechniejszym zastosowaniem siarki pod względem wolumenu jest jednak produkcja kwasu siarkowego, wykorzystywanego w metalurgii i górnictwie. To właśnie użycie kwasu siarkowego jest kluczowe przy wydobyciu i rafinacji m.in. miedzi, kobaltu oraz szeregu metali ziem rzadkich.

Gips

Wzrosty cen mogą dotknąć też w dłuższej perspektywie sektor budowlany. Oman, Iran oraz Arabia Saudyjska należą do liderów, jeśli chodzi o produkcję gipsu, niezbędnego w szeregu produktów powszechnie używanych w przemyśle montażowo-budowlanym.
Produkcja, wydobycie oraz eksport gipsu nie są tak skoncentrowane w GCC jak w przypadku innych surowców, jednak opóźnienia i niedobory mogą być wystarczające, by wpłynąć na szeroki rynek tego surowca.

Złoto

W regionie istnieje szereg kopalń złota, jednak ich wpływ jest niewielki, a rejon Zatoki Perskiej jest przede wszystkim potężnym hubem przetwarzania, obróbki, rafinacji oraz handlu metalami szlachetnymi. Zjednoczone Emiraty Arabskie są drugim co do wielkości eksporterem złota na świecie. Samo wydobycie w regionie ma marginalny wpływ na podaż złota, jednak istotne zaburzenia w przepływie metali szlachetnych, w momencie, kiedy rynek jest tak rozchwiany, mogą objawiać się dużymi ruchami cenowymi.

Hel

Produkcja helu jest skoncentrowana niemal w całości w USA, Rosji oraz Katarze. Wynika to z faktu, iż przemysłowa produkcja helu jest w istotnym stopniu powiązana z gazem ziemnym.
Hel jest pierwiastkiem, którego trudno dostrzec w statystykach eksportu pod względem wolumenu czy nawet wartości, jednak stanowi on kluczowe ogniwo wielu niszowych, lecz bardzo istotnych procesów technologicznych. Helu potrzebują m.in. urządzenia do rezonansu magnetycznego, fabryki półprzewodników, przemysł precyzyjny oraz sektor lotniczo-kosmiczny.
Stały dopływ surowca jest również niezbędny dla wielu instytutów badawczych, których sprzęt może ulec uszkodzeniu bez ciągłych dostaw. Zatoka Perska wysyła w świat ok. 30% całej podaży helu.