📉 Złoto traci niemal 2%

Rezerwa Federalna najprawdopodobniej pozostawi stopy procentowe bez zmian (decyzja w sprawie stóp dziś o 19:00), jednocześnie sygnalizując wydłużoną pauzę w cyklu polityki pieniężnej. W tle pojawia się jednak coraz bardziej złożona kombinacja czynników: szok na rynku ropy podbijający inflację oraz pierwsze wyraźniejsze oznaki słabnięcia aktywności gospodarczej i rynku pracy. Rynek będzie uważnie słuchał komunikatu prezesa Fed, Jerome'a Powella o 19:30 i przyjrzy się zaktualizowanym projekcjom bankierów. Przed decyzją rentowności lekko spadają, a złoto traci niemal 2% spadając do niemal 4900 USD za uncję.

19:00, decyzja Fed ws. stóp procentowych (USA): Prognoza: 3,75% Poprzednio: 3,75% (Komunikat FOMC + projekcje)

Bazowy scenariusz Bloomberg Economics zakłada utrzymanie stóp w przedziale 3,50% do 3,75%. Decyzja ta nie musi być jednak jednogłośna. Wśród członków FOMC mogą pojawić się głosy za obniżką, przede wszystkim ze strony Stephena Mirana oraz potencjalnie Christophera Wallera, dla którego decyzja pozostaje na granicy. Waller jeszcze w lutym wskazywał warunki uzasadniające pauzę: inflację bliską 2% (po korekcie o taryfy) oraz osłabienie rynku pracy. Ostatnie dane częściowo spełniają te kryteria - inflacja bazowa się stabilizuje, a lutowy raport payrolls okazał się słaby – choć silny styczniowy odczyt nadal komplikuje obraz.

Nowy czynnik: ropa i wojna

Marcowe posiedzenie odbywa się już w nowym reżimie ryzyka. Konflikt z udziałem Iranu przełożył się na wzrost cen ropy do poziomu 80–100 dolarów za baryłkę, co bezpośrednio wpływa na ścieżkę inflacji.

Fed najprawdopodobniej zaktualizuje komunikat, podkreślając „dwustronne ryzyka” – czyli jednoczesne zagrożenia:

• wyższej inflacji (efekt energii),

• słabszego wzrostu i zatrudnienia.

To przesunięcie narracji jest istotne, bo oznacza odejście od jednoznacznego nastawienia na luzowanie, które było widoczne jeszcze na początku roku.

Prognozy: inflacja w górę, wzrost w dół

Najbardziej widoczne zmiany pojawią się w projekcjach makroekonomicznych (SEP). Inflacja PCE ma zostać wyraźnie podniesiona – do około 3,0% z wcześniejszych 2,4%, a inflacja bazowa do 2,7%. Jednocześnie Fed prawdopodobnie skoryguje w dół prognozy wzrostu gospodarczego (ok. 2,0% zamiast 2,3%) oraz podniesie oczekiwaną stopę bezrobocia do 4,5%. Mechanizm stojący za tymi rewizjami jest spójny: wyższe ceny energii ograniczają dochód rozporządzalny gospodarstw domowych, co tłumi konsumpcję i przekłada się na słabszy popyt na pracę. Scenariusz stagflacyjny pozostanie dużym ryzykiem w tym roku - zarówno dla dolara jak i rentowności.

Dot plot: lekko bardziej jastrzębi

Zmiany w projekcjach inflacyjnych znajdą odzwierciedlenie w tzw. dot plot. Oczekiwane jest przesunięcie ścieżki stóp w górę względem grudnia, choć nie na tyle duże, by zmienić medianę oczekiwań na 2026 rok. Wciąż centralnym scenariuszem pozostaje jedna obniżka stóp o 25 pb, a żaden z uczestników nie powinien wskazać podwyżek. Nawet najbardziej jastrzębia członkini, Beth Hammack, najpewniej utrzyma stabilną ścieżkę, uznając obecne nastawienie za neutralne.

Komunikat: subtelna zmiana tonu

Najbardziej prawdopodobna zmiana w forward guidance będzie miała charakter ewolucyjny, a nie rewolucyjny. Fed może zastąpić sformułowanie „additional adjustments” bardziej neutralnym „future adjustments”, jednocześnie usuwając implicit bias w kierunku obniżek.

To niewielka zmiana językowa, ale istotna sygnałowo – wskazuje na większą opcjonalność i gotowość do reakcji w obu kierunkach, w tym – przynajmniej teoretycznie – do powrotu podwyżek.

Rynek pracy zaczyna pękać?

Jednym z najbardziej zaskakujących danych od poprzedniego posiedzenia był spadek zatrudnienia poza rolnictwem w lutym o 92 tys. Analizy prezentowane na marcowej konferencji FOMC sugerują, że rzeczywista skala osłabienia może być większa – nawet do -112 tys. po rewizjach. To istotne, ponieważ:

• prywatne wskaźniki rynku pracy historycznie dobrze przewidują rewizje danych,

• część decydentów może uznać, że rynek pracy nie stabilizuje się, lecz pogarsza.

Dodatkowe sygnały z Beige Book wskazują na stagnację zatrudnienia w większości regionów oraz wyhamowanie aktywności gospodarczej na przełomie stycznia i lutego.

Spór o interpretację szoku

Wewnątrz Fed wyraźnie zarysowuje się różnica podejść do obecnego szoku podażowego. Z perspektywy modelowej (FRB/US) wzrost cen ropy i taryf powinien być traktowany jako przejściowy, o ile oczekiwania inflacyjne pozostają zakotwiczone. W takim scenariuszu optymalna polityka zakłada utrzymanie nastawienia na luzowanie – ponieważ droższa energia ostatecznie schładza gospodarkę i obniża inflację bazową. Dominujące obecnie podejście jest jednak bardziej ostrożne. Jastrzębie skrzydło FOMC koncentruje się na bieżącym wzroście inflacji, co prowadzi do wstrzymania obniżek przynajmniej w pierwszej połowie roku.

Scenariusz? Opóźnione cięcia

Według Bloomberg Economics inflacja będzie jeszcze rosła w marcu i kwietniu, osiągając szczyt w maju. Dopiero później efekt osłabienia popytu i rynku pracy zacznie dominować. Zatem w tym układzie Fed:

• pozostanie bierny w pierwszej połowie roku,

• a następnie będzie zmuszony do szybszych obniżek w drugiej połowie, aby nadrobić opóźnienie względem cyklu.

Marcowe posiedzenie FOMC najpewniej przyniesie bardziej jastrzębi wydźwięk – zarówno w komunikacie, jak i projekcjach. Jednocześnie dane makroekonomiczne zaczynają wskazywać na rosnące ryzyko spowolnienia.

W efekcie Fed może znaleźć się w klasycznej pułapce polityki pieniężnej: reagując na krótkoterminowy wzrost inflacji, opóźni luzowanie, które w kolejnych miesiącach okaże się konieczne.

GOLD (wykres D1)

Źródło: xStation5