🔼 Złoto zyskuje 1,2%

Złoto (GOLD) notuje dziś wzrost o prawie 1,2%, a w szczycie rosło o blisko 1,5% próbując wrócić w okolice 4200 USD za uncję. Cena kruszcu "uklepała" lokalne dno w pobliżu 4070 - 4150 USD za uncję i widzimy jak inwestorzy próbują wyrwać metal z kilkudniowej konsolidacji wokół tych poziomów cenowych. Platyna i srebro rosną o około 2% a lekkie umocnienie dolara i niewielki wzrost rentowności nie przeszkadzają dziś kruszcom.

• Złoto stabilizuje się po ostatnim spadku do najniższego poziomu od początku sierpnia, choć nieustannie presję na metale wywierają wysoki indeks dolara i rentowności obligacji, które wczoraj dla USA utrzymywały się na podwyższonych poziomach drugi dzień z rzędu. 

• Jednocześnie rosnące obawy o wysoki poziom zadłużenia USA mogą działać w przeciwnym kierunku i wspierać popyt na złoto jako alternatywę wobec walut fiducjarnych i aktywów rządowych. Rentowności obligacji skarbowych w USA pozostają wysokie, ale spadły do 5,25% względem lokalnych maksimów 5,35% obserwowanych w środę.

• Protokół Fed pokazał podziały wśród decydentów co do uzasadnienia wrześniowej podwyżki stóp. Część uczestników koncentrowała się na ryzyku inflacji wynikającej z szoków cenowych, a bardziej jastrzębia grupa obawiała się także inflacji napędzanej popytem.

• Rynek nie jest w stanie ocenić z góry ustalonej ścieżki dalszych decyzji Fed, co zwiększa niepewność wokół złota i może podtrzymywać zmienność notowań.

• Kolejne podwyżki stóp są nadal możliwe, ale tempo zacieśniania może być elastyczne. Rynek wycenia około 17% prawdopodobieństwa podwyżki w październiku i około 81% szans na ruch w górę w grudniu.

• W tle pozostają także ryzyka geopolityczne związane z Cieśniną Ormuz. Rosnące zagrożenie atakami i zakłóceniami żeglugi może zwiększać popyt na bezpieczne aktywa, choć jednocześnie ewentualny wzrost cen energii mógłby podtrzymywać presję inflacyjną i jastrzębie oczekiwania wobec Fed.

• Obecny obraz rynku jest więc mieszany: wysokie rentowności i silny dolar są negatywne dla złota, natomiast obawy o zadłużenie USA, niepewność co do polityki Fed, napięcia geopolityczne oraz zakupy banków centralnych oraz funduszy ETF tworzą argumenty wspierające popyt na metal.

GOLD (interwał D1)

Źródło: xStation5

Cena złota a aktywa w funduszach ETF

Wykres pokazuje wyraźną dywergencję między ceną złota a pozycjonowaniem inwestorów poprzez fundusze ETF: podczas gdy notowania metalu cofnęły się z tegorocznych szczytów w okolice 4,2 tys. USD za uncję, łączne zasoby złota w ETF-ach wzrosły do nowych lokalnych maksimów powyżej 101 mln uncji. Oznacza to, że część kapitału długoterminowego wykorzystuje spadek cen do zwiększania ekspozycji, zamiast redukować pozycje razem z rynkiem. Taki układ można interpretować jako relatywnie konstruktywny dla średniego terminu, ponieważ odpływy kapitału z ETF-ów nie potwierdzają obecnej słabości ceny. Jednocześnie sama obecność wysokich zasobów ETF nie gwarantuje odbicia, ponieważ krótkoterminową wycenę nadal mogą determinować dolar, rentowności obligacji i oczekiwania wobec Fed. Najważniejsze jest więc to, czy utrzymujące się napływy do ETF-ów zaczną z czasem przekładać się na wzrost popytu fizycznego i ponowną poprawę momentum cenowego.

Źródło: XTB Research

Pozycjonownie na złocie (COMEX/Szanghaj)

Pozycjonowanie na COMEX pozostaje relatywnie wysokie, ale nie znajduje się już przy ekstremach obserwowanych w poprzednich fazach silnego wzrostu złota, co sugeruje, że część spekulacyjnego optymizmu została już zredukowana. Zarówno długie pozycje, jak i pozycja netto na COMEX odbiły od tegorocznych minimów, ale nadal pozostają poniżej lokalnych szczytów, co może ograniczać ryzyko gwałtownego delewarowania w razie kolejnej wyprzedaży. Jeszcze ciekawiej wygląda rynek w Szanghaju, gdzie zarówno długie, jak i netto pozycje pozostają podwyższone względem większości okresu od 2020 roku, wskazując na utrzymujący się silny popyt ze strony inwestorów azjatyckich. Rozbieżność między relatywnie chłodniejszym COMEX-em a mocniejszym pozycjonowaniem w Szanghaju może oznaczać, że zachodni kapitał jest bardziej wrażliwy na stopy procentowe i dolara, podczas gdy popyt azjatycki pozostaje relatywnie odporny. Taki układ jest umiarkowanie pozytywny, bo ogranicza ryzyko skrajnego przegrzania pozycjonowania i pokazuje, że strukturalny popyt na metal nie zniknął.

Źródło: XTB Research