Komentarz walutowy: Czy dolar otrzyma wzrostowy impuls po danych NFP?

Dolar pozostaje jednym z najmocniejszych segmentów rynku walutowego po wyraźnym umocnieniu z ostatnich tygodni. Wsparciem dla amerykańskiej waluty są przede wszystkim wysokie rentowności amerykańskich obligacji, odporność gospodarki USA oraz przekonanie, że Fed utrzyma restrykcyjną politykę przez dłuższy czas. To oznacza, że rynek wchodzi w dzisiejszy raport NFP z dość wysoko ustawioną poprzeczką. Jednak po ostatnim odczycie inflacji PCE, by dolar otrzymał kolejny trwały impuls wzrostowy, dane z rynku pracy prawdopodobnie musiałyby nie tylko przebić oczekiwania, ale pokazać utrzymującą się presję płacową. 

Ostatnie dane inflacyjne nie dały jednak Fed jednoznacznie jastrzębiego argumentu. Niższy od oczekiwań bazowy PCE osłabił przekonanie, że kolejna podwyżka stóp nastąpi już w październiku, a większa część oczekiwań przesunęła się na grudzień. To istotna zmiana, bo część ostatniego umocnienia dolara była napędzana właśnie rosnącymi oczekiwaniami dotyczącymi dalszego zacieśniania polityki pieniężnej. Jeśli ten komponent zacznie słabnąć, sama relatywna siła gospodarki USA może nie wystarczyć do utrzymania dotychczasowego tempa aprecjacji USD.

Rynek dzisiejsze NFP może traktować go jako referendum nad tym, czy Fed powinien kontynuować rozpoczęty we wrześniu cykl podwyżek bez przerwy. Po ostatnim ruchu o 25 pb prawdopodobieństwo kolejnej podwyżki już w październiku spadło do około 24%, podczas gdy tydzień wcześniej przekraczało 70%. Konsensus zakłada wzrost zatrudnienia o około 98 tys., utrzymanie stopy bezrobocia na poziomie 4,1% oraz lekkie przyspieszenie dynamiki wynagrodzeń do 3,2% r/r.

Sam obraz rynku pracy pozostaje przy tym dość nietypowy. Firmy nie zwalniają masowo pracowników, ale jednocześnie nie widać szczególnej skłonności do przyspieszania rekrutacji. ADP wskazał ostatnio na mocniejsze zatrudnienie w sektorze prywatnym, raport Challenger pokazał spadek liczby zapowiadanych zwolnień o około 20% r/r, a liczba nowych wniosków o zasiłek dla bezrobotnych spadła do 197 tys., najniższego poziomu od lipca. Z drugiej strony tempo tworzenia nowych miejsc pracy wyraźnie wyhamowało, co może sugerować bardziej ostrożne podejście przedsiębiorstw w warunkach wysokich kosztów energii i nadal restrykcyjnej polityki Fed.

Z tego powodu rynek może dziś przywiązywać większą wagę do szczegółów raportu niż do samego nagłówka. Mocne NFP przy słabszej dynamice płac i niekorzystnych rewizjach poprzednich danych nie musiałoby zostać odebrane jednoznacznie jastrzębio. Z kolei wyraźnie silniejsze zatrudnienie połączone z przyspieszeniem wynagrodzeń mogłoby ponownie podbić rentowności Treasuries i wesprzeć szeroki popyt na dolara.

Kluczowa pozostaje również asymetria potencjalnej reakcji. Po kilku tygodniach silnego ruchu wzrostowego dolar jest już mocno wykupiony pod względem krótkoterminowego momentum, dlatego solidny raport może okazać się potrzebny głównie do obrony obecnych poziomów. Wyraźne rozczarowanie mogłoby natomiast uruchomić silniejszą realizację zysków, szczególnie jeśli rynek jeszcze bardziej ograniczy oczekiwania dotyczące kolejnych podwyżek.

Dolar nadal ma po swojej stronie ważne przewagi: relatywnie mocną gospodarkę, wysokie rentowności obligacji i bardziej restrykcyjną politykę pieniężną niż w wielu innych dużych gospodarkach. Po słabszym PCE i przesunięciu oczekiwań dotyczących kolejnego ruchu Fed potrzebuje jednak nowych argumentów. Dzisiejszy raport z rynku pracy może właśnie pokazać, czy ostatnie umocnienie USD ma jeszcze paliwo do dalszego ruchu. Polski złoty natomiast na sporo do nadrobienia i ostatnie tygodnie zdecydowanie nie są udane dla polskiej waluty.

Około godziny 10:50 za dolara płacimy 3,88, za euro 4,37, za funta szterlinga 5,13 a za franka szwajcarskiego prawie 4,70.

Eryk Szmyd Analityk rynków finansowych XTB