PILNE: EURUSD reaguje wzrostem na indeksy PMI, pomimo ryzyka cen energii 💡

Dane PMI dla Strefy Euro (odczyty finalne za marzec oraz pierwsze odczyty dla takich państw jak Włochy czy Hiszpania)

Strefa Euro

• PMI dla usług: 50,2 (prognoza: 50,1; poprzednio: 50,1) — symbolicznie powyżej oczekiwań, ledwo utrzymuje się nad linią graniczną oddzielającą regres od wzrostu.

• PMI Composite: 50,7 (prognoza: 50,5; poprzednio: 50,5) — niewielka rewizja w górę; gospodarka strefy euro jako całości pozostaje w strefie minimalnej ekspansji.

Niemcy

• PMI dla usług: 50,9 (prognoza: 51,2; poprzednio: 51,2) — wynik nieco poniżej oczekiwań, choć sektor usługowy wciąż formalnie rośnie.

• PMI Composite: 51,9 — zgodnie z prognozami, bez większych zaskoczeń.

Francja

• PMI dla usług: 48,8 (prognoza: 48,3; poprzednio: 48,3) — minimalnie lepiej od prognoz, ale sektor usług wciąż znajduje się w głębokiej fazie kurczenia się.

• PMI Composite: 48,8 — zgodnie z prognozą; sektor kurczy się drugi miesiąc z rzędu.

Włochy

• PMI dla usług: 48,8 (prognoza: 50,9; poprzednio: 52,3) — spore negatywne zaskoczenie; gwałtowny spadek poniżej progu 50 punktów z poziomu solidnej ekspansji.

• PMI Composite: 49,2 (prognoza: 51,3; poprzednio: 52,1) — równie rozczarowujący wynik, oznaczający silne wyhamowanie aktywności gospodarczej.

Hiszpania

• PMI dla usług: 53,3 (prognoza: 50,6; poprzednio: 51,9) — wyraźne pozytywne zaskoczenie; sektor usługowy przyspiesza.

• PMI Composite: 52,4 (prognoza: 50,5; poprzednio: 51,5) — Hiszpania pozostaje zdecydowanie najsilniejszą gospodarką strefy euro w marcu.

Komentarz: Europa dwóch prędkości i dylemat EBC

Marcowe dane PMI kreślą obraz Europy głęboko podzielonej. Podczas gdy Hiszpania wyraźnie przyspiesza, a Niemcy z trudem utrzymują się w strefie wzrostu, dwie z największych gospodarek bloku: Francja i Włochy osunęły się w wyraźny regres. Szczególnie niepokojące jest tąpnięcie we Włoszech, gdzie nastroje pogorszyły się drastycznie w porównaniu z ubiegłym miesiącem.

Dla Europejskiego Banku Centralnego (EBC) te publikacje są wyjątkowo kłopotliwe, zwłaszcza w kontekście inflacji, która skoczyła do poziomu 2,5%. Decydenci w Frankfurcie muszą teraz dokonać karkołomnego wyboru:

1. Walka z inflacją: Dalsze restrykcyjne nastawienie w celu okiełznania rosnących kosztów energii (wynikających z konfliktu na Bliskim Wschodzie).

2. Ratowanie wzrostu: Ryzyko, że zbyt jastrzębia polityka wepchnie znaczną część strefy euro w głęboką recesję.

Dane te potwierdzają, że szok energetyczny uderza w poszczególne kraje asymetrycznie, co jeszcze bardziej komplikuje prowadzenie jednolitej polityki pieniężnej dla całej unii walutowej. Wspólna waluta zareagowała na te dane lekkim umocnieniem, co może sugerować, że rynek mimo wszystko wycenia jastrzębią postawę EBC w obliczu uporczywej presji cenowej. Warto jednak podkreślić, że wzrost cen energii w przeszłości, przede wszystkim w 2022 roku był destrukcyjny dla europejskiej gospodarki, choć teraz Europa jest zdecydowanie bardziej zdywersyfikowana niż podczas poprzedniego kryzysu energetycznego. Czy przy tak słabych wynikach z Włoch i Francji, EBC odważy się na utrzymanie stóp na wysokim poziomie, czy jednak obawy o twarde lądowanie gospodarki wezmą górę? Najbliższe tygodnie będą kluczowe dla kursu euro. W przypadku EBC wycenia się przynajmniej jedną podwyżkę stóp procentowych do połowy tego roku