Przegląd rynkowy: Decydujący dzień dla Iranu❓Rynki w USA i Europie walczą o inwestorów ⚖️

Geopolityka i sentymenty

• Dzisiejsza sesja w Europie to kolejny dzień handlu „pod dyktando” Bliskiego Wschodu – rynki balansują między nadzieją na porozumienie a ryzykiem, że deadline Trumpa dla Iranu zakończy się kolejną eskalacją.

• Stoxx 600 po wielkanocnej przerwie próbuje odbudowywać pozycje, ale nastroje pozostają kruche: inwestorzy pamiętają, że od wybuchu wojny europejskie indeksy straciły więcej niż amerykańskie, a każdy nagłówek z Teheranu czy Waszyngtonu może w kilka minut odwrócić dzisiejsze wzrosty.

• Na rynku wciąż dominuje scenariusz „wyceniania najgorszego”, ale coraz częściej pojawia się pytanie, czy wyższa ropa nie wymusi agresywniejszej reakcji EBC niż Fed, co dodatkowo uderzyłoby w europejskie akcje.

Dzisiejsza sesja: uspokojenie przed burzą?

• Na indeksach widzimy raczej konsolidację niż paniczną wyprzedaż: DE40 rośnie o ok. 0,5%, US500 i US100 dodają po 0,07–0,08%, a włoski ITA40 zyskuje ponad 0,7%.

• Na FX dolar lekko oddaje pole po wczorajszej zwyżce – EURUSD rośnie o 0,15%, GBPUSD o 0,19%, USDPLN jest niemal płaski, a USDJPY praktycznie nie drgnął.

• Z metali szlachetnych wyróżnia się złoto, które po ostatnim cofnięciu odbija o blisko 0,6% w okolice 4 676 USD za uncję, podczas gdy srebro pozostaje lekko pod kreską.

• Na poziomie pojedynczych spółek w Europie znów świeci sektor finansowy – BNP wystrzeliło o ponad 2%, potwierdzając, że banki wciąż są naturalnym „hedgem” na scenariusz wyższej inflacji i dłużej utrzymujących się stóp procentowych.

Europejskie akcje: sesja „wait and see”

• Inwestorzy zachowują się ostrożnie, ale nie panikują. Stoxx 600 krąży w okolicach lokalnych maksimów z ostatnich trzech tygodni, podczas gdy DAX porusza się w wąskim przedziale wokół 23 400 pkt.

• Prym wiodą media (mocny ruch na Universal Music po ofercie przejęcia od Pershing Square) oraz banki, które korzystają z rosnących rentowności i scenariusza dłużej wysokich stóp.

• Technologia wyraźnie odstaje – ASML traci po ponad 4% w reakcji na zapowiedzi dodatkowych ograniczeń eksportowych USA wobec dostaw sprzętu do Chin, co idealnie wpisuje się w narrację Bloomberga o „amerykańskim AI de-ratings” i presji regulacyjnej na sektor.

Samsung: symbol nowej fali „AI winners”

• Samsung jest dziś podręcznikowym przykładem tego, jak AI potrafi zmienić los całego konglomeratu w zaledwie kilka kwartałów – spółka szacuje, że operacyjny zysk za I kwartał wyniesie 57,2 bln KRW, czyli ponad ośmiokrotność wyniku sprzed roku i więcej niż cały zysk za 2025 r.

• To byłby nowy rekord w historii firmy – niemal trzykrotność poprzedniego kwartalnego maksimum – oraz zdecydowane przebicie rynkowych oczekiwań, które oscylowały w okolicach 40–42 bln KRW.

• Napędza to przede wszystkim segment pamięci: ceny DRAM według branżowych szacunków mają w II kwartale wzrosnąć jeszcze o ponad 50%, a gwałtowny popyt na pamięci HBM i tradycyjne kości pod centra danych AI powoduje chroniczny niedobór podaży.

• Co ważne z punktu widzenia narracji rynkowej, guidance Samsunga pokazuje, że firma realnie odrabia stratę do SK Hynix – pierwsze wysyłki HBM4 do Nvidii potwierdzają, że spółka wróciła do gry w segmencie najbardziej zaawansowanej pamięci.

• Mimo tego boomu w tle widać już kilka potencjalnych „zwrotnych akcji”: po pierwsze, część analityków obawia się, że dynamika wzrostu cen pamięci jest bliska szczytu, a ostatnie tygodnie przyniosły lekkie schłodzenie spotowych cen DRAM; po drugie, wojna w Iranie podnosi ryzyko zakłóceń dostaw gazów technicznych (m.in. helu), które są krytyczne dla produkcji chipów.

• Nie zmienia to faktu, że z punktu widzenia globalnej alokacji kapitału Samsung przechodzi przyspieszony „re‑rating” – przy zysku rosnącym ośmiokrotnie i szacunkowej marży operacyjnej działu pamięci w okolicach 70–80% spółka staje się jednym z największych beneficjentów obecnej fali inwestycji w infrastrukturę AI. 

Europa traci ciężko wypracowaną przewagę

• Od początku wojny Iran–USA Euro Stoxx 50 spadł już o ponad 7%, podczas gdy S&P 500 stracił niespełna 4% – przewaga Europy względem USA, budowana mozolnie przez ostatnie dwa lata, zaczyna się kruszyć.

• Jednocześnie znika to, co miało być głównym atutem europejskiego rynku: dyskonto wycenowe względem USA. S&P 500 przeszedł własny, gwałtowny „de-rating” – forward P/E spadł od października o ok. 15% na fali obaw o AI, nadmierne wydatki i ryzyka w sektorze private credit, podczas gdy wskaźnik dla Stoxx 600 pozostał praktycznie bez zmian.

• Problemem Europy staje się także ścieżka zysków. Jeszcze niedawno konsensus EPS rósł na fali wiary w fiskalne wsparcie i rychłe obniżki stóp, dziś te założenia znikają: gospodarka jest o wiele bardziej wrażliwa na ceny ropy, a rynek stóp zaczął wyceniać prawie trzy podwyżki EBC w tym roku.

Rewizje zysków: przewaga po stronie USA

• Indeks rewizji zysków Citi pokazuje, że od początku roku momentum przeszło wyraźnie na stronę Wall Street – w USA przewaga podwyżek prognoz nad obniżkami utrzymuje się w strefie dodatniej, podczas gdy w Europie wciąż dominują cięcia.

• Model Bloomberga wskazuje, że przy obecnym szoku energetycznym europejskie spółki są w stanie wygenerować w 2026 r. jedynie ok. 5‑procentowy wzrost EPS dla Stoxx 600, wobec 25,5% cztery lata temu i nadal optymistycznego konsensusu w okolicach 10%.

• Strategowie zwracają uwagę, że tym razem firmy mają zdecydowanie mniej „amunicji” do obrony marż niż w 2022 r.: globalny nominalny wzrost jest o połowę niższy, pent‑up demand wygasł, rynek pracy mięknie, a fiskus nie stoi już tak mocno po stronie biznesu.

Wyceny: amerykańska premia stopniała, ale Europa nie jest już oczywistą okazją

• Premia wycenowa USA mocno się skurczyła – amerykański indeks wrócił bliżej swojej historycznej średniej, podczas gdy Europa przesunęła się w górę, korzystając z rajdu od jesieni 2025 r.

• Innymi słowy, argument „kupuję Europę, bo jest tania” traci dziś na sile: przy ryzyku spowolnienia związanego z ropą i bardziej jastrzębim EBC ta premia za ryzyko przestaje wyglądać atrakcyjnie.

• Jednocześnie prognozowany EPS dla Stoxx 600 wciąż pnie się w górę – jeśli konflikt w Iranie utrzyma ceny ropy powyżej 100 USD przez kilka miesięcy, rewizje w dół mogą dopiero się zacząć, co pogorszyłoby relację ryzyko–zwrot dla europejskich akcji.