Dolar i Nasdaq przed testem

Po lipcowym posiedzeniu Fedu, które nie przyniosło ani podwyżki stóp procentowych, ani większej klarowności odnośnie dalszych działań ze strony komitetu, rynkowe wyceny podwyżek stóp procentowych istotnie spadły, co doprowadziło do deprecjacji dolara oraz wzrostów na rynku akcji.

Inwestorzy wydają się coraz mocniej powątpiewać w to, że za jastrzębimi komunikatami nowego prezesa Fedu pójdą konkretne działania. Przypomnijmy, że niemal równo przed rokiem, Warsh otwarcie stanął po stronie Trumpa, stwierdzając, na antenie FOX News, że frustracja prezydenta wynikająca ze sposobu prowadzenia polityki monetarnej przez Powella jest w pełni uzasadniona. Krytykował wówczas instytucję za zbyt powolne obniżanie stóp procentowych i nadmierne przywiązanie do wstecznych danych gospodarczych.

Jako że Fed musi dbać zarówno o stabilność cen, jak i maksymalizację zatrudnienia, sygnały ochłodzenia na amerykańskim rynku pracy mogłyby doprowadzić do dalszej gołębiej rewizji w zakresie oczekiwanej ścieżki stóp procentowych w USA. 

NFP lubi jednak w ostatnich latach zaskakiwać w górę – główny odczyt (zmiana liczby miejsc pracy w sektorze pozarolniczym) w aż 35 na 50 ostatnich miesięcy okazywał się lepszy od oczekiwań.

Czego więc się spodziewać? A właściwie…

…co już wiemy na temat rynku pracy w USA?

Ostatni odczyt NFP

W czerwcu liczba etatów na amerykańskim rynku pracy wzrosła o 49 tys., istotnie poniżej prognozowanego poziomu (107 tys.). Doszło także do istotnej rewizji w dół danych za dwa ostatnie miesiące (-74 tys.). 

Trzymiesięczna średnia pozostała jednak na zdrowym poziomie (+111 tys.) ze względu na silne odczyty z kwietnia oraz maja. W naszej opinii czerwcowy spadek nie musi być zwiastunem ochłodzenia na rynku pracy w USA.

Wykres 1: NFP oraz komponent ISM PMI dot. zatrudnienia (2020 - 2026)

Źródło: XTB Research, 07.08.2026

ADP

Dane za lipiec po raz kolejny zaskoczyły w dół. Wykazały kreację zaledwie 44 tys. nowych miejsc pracy, co w połączeniu z rewizją czerwcowego odczytu w dół (do 95 tys.) nie napawa nadmiernym optymizmem.

• Rozdźwięk między sektorem usług (wzrost nowych etatów o 47 tys.) a przemysłem (spadek o 3 tys.) uległ pogłębieniu.
• Filarem wzrostu pozostaje sektor edukacji i ochrony zdrowia (+36 tys.), solidnie radzą sobie także finanse (+10 tys.) oraz usługi dla biznesu (+9 tys.). 
• Wyraźną zadyszkę widać natomiast w branżach, które wcześniej ciągnęły zatrudnienie. Branża rekreacyjna i hotelarska zredukowała aż 11 tys. miejsc pracy (i to pomimo współorganizowanego przez USA Mundialu), a handel i logistyka straciły 8 tys. etatów.

Ciekawie wygląda sytuacja po stronie wynagrodzeń. 

• Wzrost płac u pracowników pozostających na dotychczasowym stanowisku ustabilizował się na poziomie 4,4% r/r. 
• Na najwyższe podwyżki w tej grupie mogli liczyć zatrudnieni w finansach (5,2%) oraz przetwórstwie (5,0%). 
• Widzimy tu także sporą przepaść w zależności od wielkości firmy. Mikroprzedsiębiorstwa (poniżej 20 osób) podnoszą pensje zaledwie o 2,4%, podczas gdy średnie i duże podmioty gwarantują wzrosty rzędu 4,7%.
• Dynamika płac u osób zmieniających zatrudnienie wzrosła do 7,0%, najwyższego poziomu od sierpnia 2025 r.

Tempo tworzenia nowych miejsc pracy spowalnia, ale jest spójne raczej z narracją o “miękkim lądowaniu”. W wielu sektorach znalezienie zatrudnienia zajmuje więcej czasu, niż uprzednio (średni czas bezrobocia wydłużył się do 26 tygodni), natomiast nie jest to obraz kompleksowy. W kluczowych branżach pracodawcy wciąż napotykają na problemy ze znalezieniem odpowiednich rąk do pracy.

JOLTS

Dane JOLTS, co warto na starcie zaznaczyć, są opóźnione względem pozostałych odczytów od miesiąc. Nie prezentują więc równie aktualnego obrazy sytuacji panującej obecnie w amerykańskiej gospodarce. Zwłaszcza w okresie tak dynamicznych zmian na płaszczyźnie geopolitycznej oraz chwiejności cen kluczowych surowców energetycznych.

Dane za czerwiec wpisały się jednak w zarysowywany od miesięcy obraz niskiej liczby zatrudnień oraz zwolnień (low fire-low hire).

• Wskaźnik zwolnień pozostał na bardzo niskim poziomie 1,1%. 
• Niewysoka była jednak także liczba dobrowolnych odejść (2%).

Cotygodniowe deklaracje bezrobocia

Nowe wnioski o zasiłek pozostały na niewysokim poziomie (199 tys.). Kolejny niski odczyt sprowadził 4-tygodniową średnią kroczącą poniżej poziomu 200 tys. 

Warto przypomnieć o tym, że dwa tygodnie temu nowe deklaracje bezrobocia spadły do najniższego poziomu od 1969 r.

Na co inwestorzy zwrócą dziś uwagę?

Poza głównym odczytem, który wykaże zmianę liczby osób zatrudnionych w sektorach pozarolniczych (konsensus: 80 tys.), spojrzymy w kierunku:

• Rewizji danych za dwa ostatnie miesiące.
• Stopy bezrobocia (konsensus: 4,2%).
• Wzrostu płac, zarówno w ujęciu rocznym, jak i miesięcznym (konsensus: 3,5%; 0,3%).

W obliczu wciąż wysokich obaw inflacyjnych (inflacja na poziomie 3,5% oraz miara bazowa sięgająca 2,6%), szczególną uwagę może zwrócić wzrost wynagrodzeń. Konsensus zakłada odczyt rzędu 3,5%, co oznacza brak wzrostu zarobków w ujęciu realnym. 

Wykres 3: Inflacja CPI i wzrost płac w USA (2007 - 2026)

Źródło: XTB Research, 07.08.2026

Niższe od oczekiwań dane wzmogłyby obawy o amerykańskiego konsumenta, które już w tej chwili są dość mocno zarysowane. Konsumpcja w dużym stopniu odbywa się kosztem oszczędności (stopa oszczędności spadła do zaledwie 3%), a jej wzrost jest bardzo nierównomierny. Wzrost konsumpcji wśród kwintyla (20%) osób o najwyższych dochodach w USA po uwzględnieniu inflacji sięgnął w Q1 3,8%. W pozostałej części (80% obywateli) w zasadzie stał w miejscu (+0,6%).

Z drugiej strony silny przyrost zatrudnienia może utwierdzić jastrzębią oś FOMC w przekonaniu o konieczności podwyżek stóp procentowych. Utrzymanie stanu “low fire-low hire” powinno pozwolić decydentom w pełni skupić uwagę na presji inflacyjnej, która pozostaje niekomfortowo wysoka.