Inflacja przekreśli szanse na wrześniową podwyżkę stóp?

Na godzinę 14:30 zaplanowana jest publikacja bezwzględnie najważniejszych danych makroekonomicznych tego tygodnia – lipcowej inflacji CPI w Stanach Zjednoczonych. Ostatni odczyt z rynku pracy (NFP) bardzo mocno rozminął się z oczekiwaniami, stawiając pod znakiem zapytania dalsze zacieśnianie polityki monetarnej przez Fed.

Rynek zrewidował w ostatnim czasie swoje oczekiwania względem kolejnych ruchów ze strony FOMC. Inwestorzy do niedawna w pełni wyceniali podwyżkę stóp procentowych już we wrześniu. Obecnie implikowane rynkowo prawdopodobieństwo takiego ruchu można porównać do rzutu monetą.

Z czego wynika gołębi repricing?

1. Z mało wiarygodnej retoryki Kevina Warsha

Podczas ostatniej konferencji wieńczącej posiedzenie FOMC prezes Fedu ponownie akcentował swoje bezkompromisowe podejście względem inflacji, starając się przekonać rynki do swojej rzekomej jastrzębiości. O ile w czerwcu było to wystarczająco, w lipcu inwestorzy oczekiwali już znacznie więcej. 

Inwestorzy zaczynają powątpiewać czy za hucznymi zapowiedziami pójdą czyny, wracając pamięcią do wypowiedzi Warsha sprzed roku. Wówczas w wywiadach nierzadko sygnalizował poparcie dla obniżek – na antenie FOX News otwarcie stanął po stronie prezydenta, stwierdzając, że frustracja Donalda Trumpa z powodu sposobu prowadzenia polityki monetarnej przez Powella jest w pełni uzasadniona, krytykując instytucję za zbyt wolne obniżanie stóp procentowych i nadmierne przywiązanie do wstecznych danych gospodarczych.

2. Ze słabych danych NFP

Liczba nowych etatów w amerykańskiej gospodarce (mowa oczywiście o sektorach pozarolniczych) spadła w lipcu o 23 tysiące, rozmijając się względem oczekiwań o 5 odchyleń standardowych. Zakładając wzorcowe wpisywanie się danych w rozkład normalny, na kolejny taki odczyt musielibyśmy czekać 290 tysięcy lat.

Ciężko zaprzeczyć, że dane były najzwyklej w świecie kiepskie – do spadku o 23 tysiące należy dołożyć rewizje w dół danych za dwa ostatnie miesiące (o 103 tys.). Warto jednak zaznaczyć, że spadek był w dużej mierze uwarunkowany niższą liczbą etatów w sektorze edukacji publicznej, co można postrzegać jako czynnik sezonowy. Co więcej w dół zaskoczyła stopa bezrobocia (4,1%), która ma być w obecnych warunkach wskaźnikiem preferowanym przez wielu decydentów FOMC.

Rynek pracy pozostaje, jak się wydaje, w stanie “low fire-low hire” – dopóki członkowie komitetu nie otrzymają przekonujących dowodów na to, że rośnie liczba zwolnień, bezwzględnym priorytetem powinno być ustabilizowanie inflacji na pożądanym poziomie.

Wykres 1: NFP oraz stopa bezrobocia (1980 - 2026)

Źródło: XTB Research, 12.08.2026

Co wykazał ostatni odczyt inflacji CPI?

W czerwcu dane znalazły się znacznie poniżej oczekiwań. Cieszyć może przede wszystkim brak wzrostu cen w ujęciu bazowym, czyli po wykluczeniu najbardziej zmiennych cen energii oraz żywności. Spowolnił wzrost kosztów zakwaterowania, co może być dla FOMC szczególnie dobrą wiadomością

Wykres 2: Inflacja CPI w Stanach Zjednoczonych + wkład segmentów [m/m] (2019 - 2026)

Źródło: XTB Research, 12.08.2026

Czego spodziewać możemy się dziś?

Uwaga skoncentruje się na mierze bazowej, która ma spaść do najniższego poziomu od marca 2021 r. (konsensus wynosi 2,5%). Szczególnie ciekawa będzie jej dynamika w sektorze usług.

Wykres 3: Wkład do czerwcowej inflacji CPI 

Źródło: XTB Research, 12.08.2026

Kontynuować ruch w dół ma także główna jej miara (oczekiwania na poziomie 3,4%), za czym stać powinny między innymi niższe ceny paliw. Powinny wpłynąć one także na niższe ceny biletów lotniczych czy hoteli. Spodziewany jest natomiast wzrost cen żywności.

Co więcej warto wiedzieć?

• Efekt ceł wydaje się już w pełni skonsumowany przez rynek – widać to po takich kategoriach jak sprzęt audio, narzędzia czy sprzęt sportowy.
• Szalejący niedobór układów pamięci nadal podbijać powinien ceny komputerów i oprogramowania.

Wykres 4: Wpływ sektorów na zmianę rocznej dynamiki inflacji w USA (2023 - 2026)

Źródło: XTB Research, 12.08.2026

Rynek w oczekiwaniu na dane

Para EURUSD pozostaje niezwykle spokojna. Od początku tygodnia jej spadek sięga 0,2%, za czym stoją przede wszystkim nagłówki z Bliskiego Wschodu. Ruch statków w Cieśninie Ormuz spadł do najniższego poziomu od tygodnia (ok. 10 statków w na dobę).

Za baryłkę Brent zapłacić musimy ponad 89 dolarów. Wczoraj kontynuowała ona wzrost i to pomimo optymistycznych deklaracji ze strony pakistańskiego MSZ.

W nocy Donald Trump oświadczył w wypowiedziach medialnych, że USA mają „całkowitą kontrolę” (100%) nad Cieśniną Ormuz. Strona irańska wyznaczyła z kolei twarde warunki ponownego otwarcia szlaku, domagając się zniesienia amerykańskich sankcji, zakończenia blokady morskiej oraz wypłaty przez USA odszkodowań za szkody wojenne.

Wykres 5: Kurs EUR/USD (26.02.2026 - 12.08.2026)

Źródło: xStation, 12.08.2026