Przegląd walutowy: Ropa znów trzęsie rynkiem FX (27.07.2026)

Najważniejsze wnioski

Rozwój sytuacji na Bliskim Wschodzie pozostaje w centrum uwagi inwestorów.
"Nowe" cła nie zmieniają istotnie sytuacji na rynku walut.
Fed najprawdopodobniej nie podniesie stóp procentowych na środowym posiedzeniu.
Konferencja Kevina Warsha może stanowić punkt zwrotny.
EBC nie podniosło stóp, ruch we wrześniu jednak niemal w pełni wyceniony.
Frank szwajcarski oraz jen japoński nie korzystają ze statusu safe haven z racji na niski poziom stóp.

Najważniejsze wnioski

Rozwój sytuacji na Bliskim Wschodzie pozostaje w centrum uwagi inwestorów.
"Nowe" cła nie zmieniają istotnie sytuacji na rynku walut.
Fed najprawdopodobniej nie podniesie stóp procentowych na środowym posiedzeniu.
Konferencja Kevina Warsha może stanowić punkt zwrotny.
EBC nie podniosło stóp, ruch we wrześniu jednak niemal w pełni wyceniony.
Frank szwajcarski oraz jen japoński nie korzystają ze statusu safe haven z racji na niski poziom stóp.

Kolejna fala wzrostów cen surowców energetycznych stanowiła w minionym tygodniu kluczowy czynnik warunkujący zmienność na rynku walutowym. To pokłosie m.in. ataków ze strony jemeńskich Hutich, którzy dołączyli do Iranu, ostrzeliwując statki w cieśninie Bab al-Mandab na południu półwyspu Arabskiego. W standardowych warunkach transportowane jest nią ok. 6-7 milionów baryłek ropy, która trafia głównie na kontynent azjatycki. Odpowiada to blisko 10% całego globalnego handlu morskiego, plasując Bab al-Mandab obok cieśniny Malakka, cieśniny Ormuz oraz Przylądka Dobrej Nadziei, w gronie najważniejszych “wąskich gardeł” dla światowego rynku energii.

Omawiając kwestie geopolityczne nie sposób nie wspomnieć również o wprowadzeniu przez Stany Zjednoczone “nowych” ceł z sekcji 301, które zastępują te z sekcji 122.

Na czym polega różnica?

Sekcja 122

Maksymalna dopłata importowa, jaką administracja może nałożyć na tej podstawie, wynosi 15% wartości celnej towaru.
Jest to środek ściśle tymczasowy. Restrykcje wygasają automatycznie po 150 dniach. Ich ewentualne przedłużenie wymagałoby już bezpośredniej interwencji i zgody amerykańskiego Kongresu.
Przepis ten można aktywować jedynie w przypadku „fundamentalnych problemów z międzynarodowym bilansem płatniczym” USA lub w celu zapobieżenia drastycznemu spadkowi wartości dolara amerykańskiego.
W przeciwieństwie do innych przepisów celnych (np. wymierzonych w konkretne państwa), cła z Sekcji 122 muszą mieć co do zasady charakter globalny – uderzają w import ze wszystkich kierunków jednocześnie, dopuszczając jedynie wąskie wyjątki.

Sekcja 301

Stawki odwetowe mogą wynosić 10%, 25%, a nawet 100%. Wysokość ceł jest jednak zazwyczaj kalibrowana tak, aby zrekompensować wyliczone w śledztwie straty amerykańskiej gospodarki.
Mechanizm ma charakter wysoce celowany i punktowy. Uderza w konkretne państwo lub grupę państw.
Przepis ten aktywuje się w odpowiedzi na nieuczciwe, nieracjonalne lub dyskryminujące praktyki handlowe państw trzecich (np. kradzież własności intelektualnej, wymuszony transfer technologii, łamanie umów handlowych czy blokowanie amerykańskiego eksportu). Jego uruchomienie musi być poprzedzone oficjalnym śledztwem prowadzonym przez amerykańskie Biuro Przedstawiciela Handlowego.
Jest to środek długoterminowy. Cła nakładane z tytułu Sekcji 301 nie wygasają automatycznie po kilku miesiącach. Mogą obowiązywać przez wiele lat bez dodatkowej zgody Kongresu. Prawo wymaga jednak przeprowadzania ich oficjalnych przeglądów czteroletnich, w trakcie których administracja decyduje o ich utrzymaniu, zniesieniu lub modyfikacji.

“Nowe” cła narzucone zostały na grupę 60 partnerów handlowych i wynosić będą nie więcej niż 12,5%. W przypadku grupy sojuszników USA – m.in. Unii Europejskiej, Japonii, Korei Południowej, Szwajcarii i Tajwanu, nie są one doliczane “na sztywno” do już istniejących ceł. Nowa stawka to dla nich górny limit. Co więcej, część sektorów – m.in. produkty farmaceutyczne, lotnictwo cywilne, półprzewodniki, metale i rolnictwo – jest z nich wyłączona.

Dolar amerykański (USD)

Amerykańska waluta pozostawała w ostatnim czasie dobrze pozycjonowana. Sprzyjały jej:

status aktywa safe haven, czyli tzw. bezpiecznej przystani w kierunku której kierowany jest kapitał w obliczu wzrostu globalnego niepokoju;
pozycja eksportera surowców energetycznych netto, co jest szczególnie istotne w obliczu ubiegłotygodniowego wzrostu cen ropy naftowej;
wysokie poziomy stóp procentowych i oczekiwania wobec dalszego zacieśniania, co daje jej przewagę nad innymi walutami, które w standardowych okolicznościach także dobrze radzą sobie w obliczu wzrostu awersji inwestorów względem ryzyka (jen japoński oraz frank szwajcarski).

Przed nami więc bardzo istotny test dla waluty. Pozytywne nagłówki z Bliskiego Wschodu doprowadziły do spadku cen ropy oraz gazu, a także powrotu optymizmu na światowych rynkach, co nie jest dla dolara korzystne. Jeżeli dotrą do nas kolejne wieści, które inwestorzy zakwalifikują jako oznaki deeskalacji, możemy spodziewać się zwiększenia presji wyprzedażowej.

Jeszcze bardziej istotne może okazać się środowe posiedzenie Rezerwy Federalnej. Choć podwyżce w tym tygodniu rynek przypisuje już ok. ⅓ prawdopodobieństwa, podobnie jak 87 z 88 ekonomistów ankietowanych przez Bloomberg, nie spodziewamy się realizacji takiego scenariusza.

Wykres 1: Zmiana implikowanej rynkowo wyceny ścieżki stóp procentowych Fedu (2026 - 2027)