Przegląd walutowy: Wzrost cen ropy przyćmiony przez dane inflacyjne? (20.07.2026)

Ubiegły tydzień był kolejnym w którym sytuacja na Bliskim Wschodzie dyktowała w dużej mierze ruchy na rynku FX. W gronie największych zwycięzców ostatnich dni znajdziemy szereg walut surowcowych, z koroną norweską oraz dolarem kanadyjskim na czele. Po drugiej stronie zaś waluty krajów, dla których widmo głębszego kryzysu energetycznego jest szczególnie dojmujące.

Wykres 1: Notowania walut G10 [vs. USD] (10.07 - 17.07)

Źródło: Bloomberg, 20.07.2026

W obliczu wzrostu cen ropy naftowej o kolejne 15%, dziwić nie może dalsze osłabienie takich walut jak forint, rand, czy jen. 

Wykres 2: Notowania wybranych walut EM [vs. USD] (10.07 - 17.07)

Źródło: Bloomberg, 20.07.2026

Przypomnijmy, że:

• ropa naftowa i gaz odpowiadają na Węgrzech za blisko 70% miksu energetycznego;

Wykres 3: Udział procentowy w miksie energetycznym Węgier (1965 - 2024)

Źródło: Our World in Data, 20.07.2026

• ok. 65% importu rafinowanej ropy naftowej RPA pochodzi z Bliskiego Wschodu;

Wykres 4: Struktura importu rafinowanej ropy naftowej RPA (2024)

Źródło: OEC, 20.07.2026

• blisko 90% zapotrzebowania energetycznego Japonii pochodzi z importu, a w standardowych warunkach głównymi dostawcami są kraje Bliskiego Wschodu.

Wykres 4: Bilans handlowy Japonii w sektorze energetycznym (1998 - 2026)

Źródło: IEA, 20.07.2026

Dolar amerykański (USD)

Pomimo statusu waluty safe haven, czyli bezpiecznej przystani, do której kierują się inwestorzy w obliczu wzrostu niepewności oraz statusu eksportera surowców ropy naftowej netto, tydzień osłabieniem względem niemal każdej innej waluty G10 zakończył dolar. Dalsza eskalacja konfliktu między USA a Iranem została przyćmiona przez dość znaczne zaskoczenia inflacyjne, które doprowadziły do gołębiego repricingu w zakresie prognozowanej ścieżki stóp Fedu. Cieszyć może przede wszystkim brak wzrostu cen w ujęciu bazowym, czyli po wykluczeniu najbardziej zmiennych cen energii oraz żywności. Spowolnił wzrost kosztów zakwaterowania, co może być dla FOMC szczególnie dobrą wiadomością

Wykres 5: Inflacja CPI w Stanach Zjednoczonych + wkład segmentów [m/m] (2019 - 2026)

Źródło: XTB Research, 20.07.2026

Rynek nie jest już przekonany co do wrześniowej podwyżki stóp za oceanem, co ciąży amerykańskiej walucie. Sytuacji istotnie nie zmieniło pierwsze przesłuchanie Kevina Warsha przed amerykańskim Kongresem. Nowy prezes Fedu podtrzymał jastrzębią retorykę, mówiąc o braku tolerancji dla przestrzelenia celu inflacyjnego. Jednocześnie znów nie wskazywał na konkretne działania, które miałyby być w tym celu podjęte. Tych poszukiwał zaś rynek.

Dowiedzieliśmy się także o tym, że popyt wewnętrzny w USA pozostaje na zdrowym poziomie i po wykluczeniu sprzedaży na stacjach benzynowych rósł w czerwcu w tempie nieznacznie szybszym od średniej z ostatnich 12 miesięcy (+0,7% m/m). 

Wykres 6: Sprzedaż detaliczna w Stanach Zjednoczonych (2022 - 2026)

Źródło: XTB Research, 20.07.2026

Choć nie czekają nas najbardziej intensywne pod kątem publikacji makroekonomicznych ze Stanów Zjednoczonych dni, to piątkowy odczyt wskaźników PMI z USA z pewnością przykuje uwagę. Wszelkie oznaki osłabienia aktywności gospodarczej będą oczywiście działały na niekorzyść dolara, zwłaszcza, że najpewniej doprowadziłyby do dalszego spadku oczekiwań wobec podwyżek stóp procentowych.

Euro (EUR)

Dane PMI powinny okazać się bardzo znaczące także i dla euro, zwłaszcza, że w ostatnich miesiącach wykazywały albo kurczenie się gospodarki wspólnego bloku, albo w najlepszym razie stagnację. Oczekujemy wzrostu wskaźnika kompozytowego powyżej poziomu z czerwca (50), czyli powrotu do strefy wzrostu. W przeciwnym wypadku spodziewamy się wycofania przez inwestorów części zakładów za podwyżkami stóp procentowych (zwłaszcza, że obecne wyceny są w naszej opinii zbyt agresywne).

Wykres 7: Rynkowy scenariusz bazowy dla ścieżki stóp procentowych EBC [na podstawie Overnight Index Swaps] (2026 - 2027)

Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych z Bloomberg, 20.07.2026

Kluczowe w tym zakresie będzie jednak najprawdopodobniej czwartkowe posiedzenie Europejskiego Banku Centralnego, a w zasadzie wieńcząca je konferencja prezeski Lagarde – ciężko bowiem oczekiwać kolejnej podwyżki stóp procentowych (rynki przypisują takiemu scenariuszowi mniej niż 5% prawdopodobieństwa). Nie spodziewamy się uderzenia w równie jastrzębie tony, co w czerwcu, choć pewien argument za podtrzymaniem szczególnej ostrożności stanowić może powrót cen ropy naftowej Brent w okolice 90 dolarów za baryłkę.

Polski złoty (PLN) 

Para EURPLN ponownie zbliżyła się w piątek do poziomu 4,25, czyli 20-miesięcznego maksimum. O ile tydzień wcześniej na pierwszym planie znalazły się czynniki lokalne, a mianowicie zaskakująco gołębia konferencja prezesa NBP, Adama Glapińskiego, o tyle w ostatnich dniach fundamentalne dla notowań polskiej waluty ponownie okazały się kwestie globalne, z pogorszeniem sentymentu względem ryzyka oraz wzrostem cen surowców energetycznych na czele. Dalsze sygnały wskazujące na eskalację konfliktu między USA oraz Iranem nie stanowią dla złotego, rzecz jasna, pozytywnej wiadomości.

Wykres 8: EURPLN (2023 - 2026)

Źródło: xStation, 20.07.2026

Spodziewamy się, że w kolejnych dniach dla złotego kluczowe będą notowania pary EURUSD, zwłaszcza kierunek, który para obierze w drugiej części tygodnia w obliczu posiedzenia EBC (czwartek) oraz publikacji lipcowych wskaźników PMI (piątek). 

Krajowe dane powinny mieć raczej drugorzędne znaczenie. Warto nadmienić natomiast, że dzisiejsza paczka od GUSu przyniosła niezłe dane z przemysłu (wzrost produkcji przemysłowej o 7,6% w ujęciu rocznym) oraz bardziej dynamiczny od oczekiwań wzrost płac (+5,9% r/r). Zaskoczenie w zakresie dynamiki wynagrodzeń było jednak stosunkowo niewielkie i dopóki nie zostanie podparte kolejnymi danymi wpisującymi się w trend, nie powinno budzić nadmiernych obaw decydentów RPP. W tym tygodniu czeka nas jeszcze publikacja danych dot. sprzedaży detalicznej (środa).

—

Michał Jóźwiak, Analityk Rynków Finansowych XTB