Wykres dnia: Co dalej z najsilniejszą walutą lipca? (15.07.2026)

Burzliwy pod kątem geopolitycznym początek lipca przyniósł umocnienie walut surowcowych (w tym gronie znajdziemy m.in. koronę norweską). Szczyt zestawienia G10 okupuje jednak – co może dla niektórych stanowić zaskoczenie – dolar nowozelandzki. Waluta umocniła się na przestrzeni ostatnich dwóch tygodni o blisko 2,5% względem dolara 

Co stoi za tak pokaźnym ruchem?

Fundamentalne, jak to przeważnie bywa, były działania banku centralnego. 8 lipca Bank Rezerw Nowej Zelandii podniósł główną stopę procentową o 25 pb., windując ją do poziomu 2,5%. Była to pierwsza podwyżka stóp w Nowej Zelandii od ponad trzech lat.

Kluczem była jednak nie tyle decyzja o podwyżce (która była przez rynki w dużej mierze wyceniana), a towarzysząca jej komunikacja. 

• Decyzja została podjęta przez komitet jednogłośnie. Na poprzednim posiedzeniu w maju doszło do podziału głosów 3-3, a szalę przechyliła dopiero nowa prezes, Anna Breman.
• Główny ekonomista RBNZ, Paul Conway, zwrócił wyraźną uwagę na ryzyka proinflacyjne wynikające z eskalacji napięć na Bliskim Wschodzie.
• Bank stwierdził w komunikacie, że "choć dalsze podwyżki stóp procentowych wydają się prawdopodobne na nadchodzących posiedzeniach, ich timing jest wysoce niepewny”.
• Badania RBNZ sugerują, że po długim okresie podwyższonej inflacji, nowozelandzkie firmy są znacznie bardziej skłonne do natychmiastowego przerzucania kosztów na konsumentów i mniej chętne do obniżania cen, gdy koszty spadają.

W efekcie rynkowy scenariusz bazowy stanowi kolejna podwyżka już we wrześniu oraz kolejny ruch w górę w październiku bądź grudniu. To sprowadziłoby główną stopę procentową (cash rate) do poziomu 3%, który bank określa obecnie poziomem neutralnym.

Co przed nami?

Do września jeszcze sporo czasu. 

• W międzyczasie opublikowany zostanie raport inflacyjny za Q2. Konsensus zakłada istotny wzrost głównego wskaźnika, najprawdopodobniej w okolice 4%.
• Po tym jak wskaźnik PMI dla sektora przemysłowego wzrósł do najwyższego poziomu od 2021 r. (59,7), szczególnie interesujące mogą okazać się dane dot. produkcji.

Nie bez znaczenia będą również dane z Chin, największego partnera handlowego Nowej Zelandii, absorbującego blisko 25% całego eksportu kraju (głównie nabiał, mięso, drewno i owoce). 

• Silniejsze dane gospodarcze z Państwa Środka oznaczają przeważnie większe zapotrzebowanie na produkty importowane z Nowej Zelandii.
• W tym kontekście zbyt dużym optymizmem nie napawają opublikowane dziś odczyty. Dynamika PKB spadła do najniższego poziomu od 2022 r. (+4,3% w ujęciu rocznym). 
• Azjatyckiemu gigantowi ciąży kryzys na rynku nieruchomości, słaby popyt wewnętrzny i spadek inwestycji (w dół o 5,7% r/r w pierwszym półroczu). 

Kluczowa może okazać się oczywiście także i sama siła dolara, który wyczekuje na kolejne wieści z geopolitycznego frontu oraz wrześniową decyzję FOMC. 

• Rynek raczej nie spodziewa się podwyżki, uwaga skoncentruje się więc na komunikacji. Kevin Warsh pozostaje enigmatyczny, nadchodzące konferencje mogą przykuwać więc szczególną uwagę.

Analiza techniczna

Wykres 1: NZDUSD [D1] (08.07.2025 - 15.07.2026)

Źródło: xStation, 15.07.2026

Para NZDUSD wyłamała się z trendu spadkowego i obecnie testuje kluczowe poziomy wsparcia. Kurs przebił zniesienie Fibo 50 i znajduje się w okolicach 150-dniowej średniej kroczącej. Wzrostowe momentum sugeruje także wskaźnik MACD.

Wskaźnik siły względnej RSI osiągnął wartość 63,4, co poświadcza wyraźną przewagę rynkowych byków, a jednocześnie wskazuje, że rynek nie znajduje się jeszcze w strefie skrajnego wykupienia (powyżej 70).