🏯Wykres dnia: Jen w potrzasku. Podwyżka BoJ, która osłabiła walutę (18.09.2026)

Bank Japonii zrobił dokładnie to, czego oczekiwał rynek, podnosząc stopę procentową o 25 punktów bazowych do 1,25%, czyli najwyższego poziomu od 1995 roku. W klasycznym podręczniku takie zacieśnianie polityki powinno wspierać walutę. Tymczasem jen zareagował osłabieniem, a para USDJPY dynamicznie wróciła powyżej bariery 157. To najlepszy dowód na to, że dla rynku liczy się dziś nie sama decyzja, lecz sygnał o dalszej ścieżce, a ten okazał się rozczarowująco gołębi.

Dwóch dissenterów psuje narrację

Kluczem jest rozkład głosów, który wyniósł 7 do 2. Przeciwko podwyżce zagłosowali Toichiro Asada i Ayano Sato, dwaj najnowsi członkowie zarządu nominowani przez premier Sanae Takaichi, znani z przychylności wobec luźnej polityki pieniężnej i fiskalnej. Rynek odczytał to jednoznacznie. W Banku Japonii pojawiły się dwa wyraźne obozy, a bank jest mniej zjednoczony co do tempa dalszego zacieśniania niż zakładano jeszcze kilka dni temu. Poprzeczka dla kolejnych ruchów właśnie się podniosła, a jastrzębi wydźwięk komunikatu został skutecznie rozmyty przez sam fakt istnienia rozłamu.Obecnie nie wycenia isę pełnej podwyżki ze strony BoJ w grudniu, podobnie jak tydzień temu. Z drugiej strony 4 tygodnie temu oczekiwania też były zdecydowanie mniejsze. Źródło: Bloomberg Finance LP, XTB

Fed wygrywa pojedynek na retorykę

Tło pozostaje dla jena bezlitosne. Dwa dni wcześniej Fed nie tylko podniósł stopy, ale ustami Kevina Warsha zakomunikował twarde nastawienie w duchu wyżej na dłużej, windując rentowności amerykańskich obligacji w okolice 5 procent. Efekt jest prosty. Dywergencja stóp między Stanami Zjednoczonymi a Japonią wciąż działa zdecydowanie na korzyść dolara, a carry trade, czyli pożyczanie taniego jena pod inwestycje w wyżej oprocentowane aktywa za granicą, pozostaje atrakcyjny. Jastrzębi Fed zestawiony z mniej jastrzębim BoJ to prosty przepis na słabego jena, nawet mimo formalnej podwyżki w Tokio.

Prognozy BoJ, czyli paradoks słabej waluty

Warto zajrzeć głębiej w projekcje banku, bo tam kryje się największy paradoks. BoJ prognozuje, że inflacja bazowa, z wyłączeniem świeżej żywności, przyspieszy wyraźnie powyżej 2 procent od drugiej połowy roku fiskalnego 2026, a napędzać ją będą przełożenie wcześniejszych wzrostów cen ropy, drożejące półprzewodniki i komponenty związane z boomem na sztuczną inteligencję oraz, co najważniejsze, deprecjacja jena, przekładająca się na ceny dóbr trwałych. Bank oczekuje, że dopiero w dalszej części horyzontu prognozy inflacja wróci w okolice celu 2 procent. Do tego dochodzą rosnące oczekiwania inflacyjne oraz ryzyko, że firmy będą coraz śmielej podnosić płace i ceny.

Prognozy BoJ pochodzą z ostatniego raportu z lipca, natomiast kolejne opublikowane zostaną w październiku. Źródło: BoJ

Tu pojawia się sedno problemu. Bank sam wskazuje słabego jena jako jedno ze źródeł presji inflacyjnej, a jednocześnie swoim gołębim rozłamem tego jena osłabia, co dokłada paliwa do inflacji. Co ciekawe, dwaj inni członkowie, Hajime Takata i Naoki Tamura, sprzeciwili się z kolei opisowi ścieżki cenowej, argumentując, że cel inflacyjny został już praktycznie osiągnięty. Zarząd jest więc podzielony, co dodatkowo utrudnia rynkowi wycenę spójnej ścieżki stóp.

Analiza techniczna i z-score

Na wykresie dziennym USDJPY notowania w okolicach 157,2 właśnie wybiły się ponad zniesienie 38,2 procent Fibonacciego przy 157,15, wyznaczone dla ruchu spadkowego z rejonu 164,07 do 152,87. Utrzymanie się powyżej tego poziomu otwiera drogę w stronę zniesienia 50 procent przy 158,47, a następnie kluczowego oporu 61,8 procent w rejonie 159,79. To właśnie tam przebiega bariera decydująca o powrocie do szerszego trendu wzrostowego. Wsparciem pozostaje zniesienie 23,6 procent przy 155,51, którego przełamanie skierowałoby uwagę z powrotem ku dołkom w okolicy 152,87.

Ciekawych wniosków dostarcza analiza statystyczna oparta na z-score, czyli odchyleniu ceny od jej średnich w ujęciu odchyleń standardowych. W każdym z badanych horyzontów, od 75 sesji, przez rok i dwa lata, aż po pięć lat, wskaźnik znajduje się obecnie w strefie neutralnej. Krótkoterminowy z-score dla 75 sesji wynosi minus 0,82, co oznacza, że cena jest lekko poniżej swojej ostatniej średniej i sygnalizuje raczej przystanek niż wyczerpanie ruchu. Z drugiej strony, z-score dla dwóch lat na poziomie 0,69 oraz dla pięciu lat na poziomie 1,05 potwierdzają, że w długim terminie kurs wciąż utrzymuje się powyżej średnich, a strukturalny trend osłabienia jena pozostaje w mocy. Innymi słowy, nie mamy do czynienia ze skrajnym wykupieniem ani wyprzedaniem, co daje przestrzeń do kontynuacji ruchu w górę bez ryzyka natychmiastowego, gwałtownego odwrócenia.

Dla jena pozostaje jeden ratunek. Ueda musiałby w najbliższym czasie zaprezntować zdecydowanie bardziej jastrzębie spojrzenie, co mogłoby zanegować wpływ dwóch gołębich członków BoJ. Bez tego wsparcia, w obliczu tak silnego Fedu, japońska waluta może mieć problem z trwałym umocnieniem.