ตราสารหนี้ที่ซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ (Exchange-Traded Note - ETN) คือเครื่องมือทางการเงินที่มีลักษณะคล้ายกับกองทุน ETF แต่แทนที่จะลงทุนในสินทรัพย์จริง ETN จะติดตามผลการดำเนินงานของดัชนีหรือสินทรัพย์อ้างอิงเฉพาะอย่าง ผู้ออก ETN มักเป็นสถาบันการเงิน เช่น ธนาคาร และตราสารนี้อยู่ในรูปแบบของ ตราสารหนี้ หมายความว่านักลงทุนจะไม่ได้ถือครองสินทรัพย์อ้างอิงโดยตรง แต่มีสิทธิ์ในการได้รับผลตอบแทนตามการเคลื่อนไหวของดัชนีที่อ้างอิงเท่านั้น

การซื้อ ETN จำเป็นต้องเปิดบัญชีซื้อขายหลักทรัพย์กับบริษัทหลักทรัพย์ (โบรกเกอร์) และเลือกตราสารที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ซึ่งสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการลงทุนและระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ควรพิจารณาโครงสร้างของ ETN ผู้ออกตราสาร และดัชนีที่ใช้เป็นสินทรัพย์อ้างอิงอย่างรอบคอบ นักลงทุนมือใหม่ควรศึกษาทั้ง ข้อดี ข้อเสีย และความเสี่ยงของ ETN เพื่อให้สามารถตัดสินใจลงทุนได้อย่างมีข้อมูลและเหมาะสมกับแผนทางการเงิน

สามารถทำได้ นักลงทุนสามารถซื้อ ETN ด้วยตนเองผ่านบัญชีซื้อขายหลักทรัพย์ หรือในบางกรณีอาจซื้อโดยตรงจากผู้ออกตราสาร และสามารถขาย ETN ในตลาดหลักทรัพย์ก่อนครบกำหนดไถ่ถอนได้ หากไม่ต้องการถือครองจนถึงวันครบกำหนด ทั้งนี้ ควรศึกษาค่าใช้จ่ายในการทำธุรกรรม และเงื่อนไขของตราสารอย่างละเอียดก่อนตัดสินใจลงทุน

ETN และ ETC เป็นตราสารหนี้ที่ออกโดยผู้ออกตราสาร (issuer) ในขณะที่ ETF เป็นกองทุนรวมที่ถือครองสินทรัพย์จริง ETN คือพันธบัตรที่ออกโดยสถาบันการเงิน ซึ่งมีเป้าหมายในการสะท้อนผลตอบแทนของดัชนีหรือสินทรัพย์อ้างอิงใด ๆ โดยไม่ได้ถือครองสินทรัพย์นั้นจริง นักลงทุนใน ETN จะได้รับผลตอบแทนตามดัชนี ไม่ใช่จากมูลค่าของสินทรัพย์จริง ในทางตรงกันข้าม ETC แม้จะมีลักษณะคล้าย ETN แต่จะเน้นเฉพาะในกลุ่มสินค้าโภคภัณฑ์ เช่น ทองคำ น้ำมัน หรือโลหะ ซึ่งอาจมีหลักประกันเป็นสินค้าจริง อย่างไรก็ตาม ETC ก็ยังถือเป็นตราสารหนี้ ส่วน ETF นั้น เป็นกองทุนที่ลงทุนในสินทรัพย์จริง ไม่ว่าจะเป็นหุ้น ตราสารหนี้ หรือสินค้าโภคภัณฑ์ และมีโครงสร้างที่โปร่งใสพร้อมความปลอดภัยในระดับที่สูงกว่า